Solheim

Det var solnedgang
Det var latter, det var sang
Det var sommerfri
Det var sjø og magi
Det var deg og det var meg
Det var minner som aldri vil dø
Det var evighet
Og en sol som farga himmelen rød

Teksten er frå songen ’Idyll’ av Postgirobygget. Og dersom vi bytter ut sjøen med friskt ferskvatn frå Storefjorden så kan du kanskje sjå for deg Solheim og Hjorteset. Det er nemleg ganske så idyllisk her, sånn som vi ser på postkorta dei amerikanske turistane sender til seg sjølv når dei er på vestlandstur. Ei lita bygd ved vatnet, omringa av snødekte fjelltoppar. Ein kvitmåla skule og barnehage som det naturlege sentrum, fylt opp av fotballspelande småtroll i eviglyse sommarkveldar. Sprelske lam som kan kunsten å nyte livet når dei hoppar rundt om våren, lukta av slåtten litt seinare, dei lokale badeplassane og lange turar på fjellet. Moder Natur var i godt humør då ho styra med Solheim og Hjorteset! Men kva vis ein blir lei av fisking og fuglekvitter? Ikkje fortvil. Hopp i bilen, sett på favoritt-CD’n og reis til Førde, Florø eller Sandane. Før CD’n er halvvegs ferdig er du omringa av butikkar, uteplassar, pizzasjapper, asfalt og kafear. Der kan du stille lystene på nye sko, utepils med musikk i bakgrunnen og ein kjapp burger. På veg heim igjen (ja, ikkje med utepils i blodet sjølvsagt) tenkjer du kanskje at det er greitt å kome seg ut – men det er greitt å kome heim att og… Så tenker du kanskje – kven er desse som har busett seg her på gardane Solheim og hjorteset? Litt av kvart, får ein vel seie. Dei fleste har ein gard på si, mange av mannfolka likar å jakte og damene treffast jamleg for god mat og det damer likar aller best, nemleg å skravle. Og for å seie det sånn - det er futt nok i Solheimarane til at dei kvart år reiser vekk på eige julebord! Ikkje mange småbygder som har slike tiltak. Så gløym førestillinga om den surmaga, jantete bygdeoriginalen. La oss heller vise deg korleis livet på landet bør vere…